Szpetni dwudziestoletni

"Odczuwamy trochę zgagi po tym życiu
Po tym życiu po przepiciu, itp.
Odczuwamy trochę kaca,
że co było, to nie wraca.
Jak ten kochaś,
który zginął w sinej mgle.

Inspirując się (jak zwykle) Osiecką.
Swój wkład ma również Murakami.

***

Singiel w wiecznym mieście
Biegnie, by nie zdążyć
Jak najdalej, byle zapomnieć (po co?)
Nie spotkasz jego ciepłego wzroku

Uczucia TURN OF
Praca CARRY ON
Życie MISSING OUT
Samotność GO ON

W wynajmowanym mieszkaniu
Nie znajdzie się przestrzeni
Miłości nie można tak ugościć
Nawet między łóżkiem a podłogą

***

Jestem kompletnie niezadowolona z formy przekazu, ale traktuję to jako rozgrzewkę, gdyż dawno nie pisałam.

Buziaki,
stokrotka15

Już czas

***

Zobaczyłam Cię
Tak nagle
Spojrzałeś
Nasze oczy się spotkały
I już
Fajka, piwko, wino
I już
Już czas
I już po
Po wszystkim?

Jeszcze nie
Jeszcze nie czas wyciągnąć stare karty z szuflady
Jeszcze nie przyszła pora na ostatnie rozdanie
Jeszcze gramy, jeszcze będzie bal
Jeszcze zatańczymy, przedostatni choć raz

Ta ostatnia niedziela
Niewiele już zmienia
Idziemy spać
Nie śpimy, mówimy
Piszemy palcem
Smakujemy słowami
Umieramy, rodząc opowieści
O rozstaniach i powrotach
O przybyciach i odlotach

Nie odpisujemy, bo wiemy
co, jak, gdzie, z kim i dlaczego
Nie chcemy nic więcej
Nie chcemy nic mniej
Mamy czas, nie spieszmy się
Piano, piano, ti ricordo, sono italiana


***

Dolce far niente,
stokrotka15